Innowacja odpowiada na problem niedostosowania przestrzeni publicznej do potrzeb dzieci i młodzieży. Proponuje włączenie młodych ludzi (10-15 lat) w działania miastotwórcze poprzez grę (placemaking challenge), w ramach której mają za zadanie zaplanowanie i zrealizowanie prostych interwencji w przestrzeni publicznej.
do pobrania:
Załączniki do Instrukcji:
Czym jest rozwiązanie?
„Bunja – kraina możliwości” to dydaktyczna gra w formie karciano-narracyjnej przeznaczona dla dzieci i młodzieży w wieku 10-15 lat, która angażuje uczestników do kształtowania przestrzeni publicznej. Dzieci diagnozują potencjał danego miejsca, opracowują pomysły na mikrointerwencje, a następnie realizują je w terenie. Cały proces jest prowadzony przez dorosłego Mistrza Gry.
Można jej używać w dwóch celach: po pierwsze, jako budowanie sprawczości wśród najmłodszych poprzez wdrażanie mikrozmian w otoczeniu, a po drugie, jako część większego procesu partycypacyjnego lub konsultacji społecznych.
Kto może wdrażać w ramach grantu?
- Jednostki samorządu terytorialnego — które szukają skutecznych sposobów włączania dzieci i młodzieży w konsultacje społeczne.
- Placówki edukacyjne i opiekuńcze — które chcą tworzyć przestrzeń placówek odpowiadających potrzebom dzieci i młodzieży.
- Centra aktywności lokalnej i instytucje kultury — które chcą urozmaicić swoją ofertę o działania włączające dzieci i młodzież.
Na jaki problem odpowiada?
Innowacja odpowiada na problem wykluczenia dzieci z procesów miastotwórczych, co prowadzi do ignorowania ich potrzeb w planowaniu przestrzennym (JST) oraz osłabia poczucie sprawczości najmłodszych mieszkańców.
Do kogo jest kierowane?
- Dzieci i młodzież (10-15 lat) — które chcą wziąć udział w zabawie i wpłynąć na swoje otoczenie.
- Rodzice dzieci — którzy chcą wspierać sprawczość swoich dzieci i zaangażować się w zmiany w otoczeniu.
- Młodzi lokalni aktywiści — którzy chcą się zaangażować w działania miastotwórcze.
Jakie są najważniejsze funkcje i korzyści?
- Zaangażowanie dzieci w procesy partycypacyjne umożliwiające włączenie ich w kształtowanie przestrzeni publicznej.
- Przeprowadzanie prostych mikrointerwencji z namacalnymi efektami w przestrzeni.
- Wprowadzanie prostych zmian w otoczeniu z uwzględnieniem kontekstu ekologicznego.
- Narzędzie edukacji projektowej pozwalające uczniom rozwijać umiejętność współpracy, wzmacniające ich kreatywność oraz budujące poczucie wpływu na lokalną przestrzeń i odpowiedzialności za nią.
- Integracja i nabywanie umiejętności współpracy przez dzieci o zróżnicowanych kompetencjach społecznych i możliwościach poznawczych (np. neuroatypowe, z niepełnosprawnościami, z mniejszości narodowych).
